13.08.2026 - 04.10.2026
Jan Kaja, jeden z dwóch twórców i właścicieli Galerii Autorskiej. Jego dokonania i działalność są głęboko zakorzenione w kulturze chrześcijańskiej, tak samo jak prezentowanego wcześniej w Muzeum J. Solińskiego – drugiego z właścicieli galerii, kształtując jednocześnie jej współczesne oblicza.
Wystawa składa się z obrazów akrylowych, powstałych w latach 1990-2018. Na wybór złożyły się prace z kilku cykli, przede wszystkim Bramy, Droga do Betlejem oraz Postacie oniryczne. Wystawę przygotowano z myślą o prezentacji w Muzeum Okręgowym im Stanisława Staszica w Pile. Ekspozycję zrealizowano we współpracy z Agencją Zegart.
Jan Kaja ur. w 1957 r. w Bydgoszczy, malarz, fotograf, wydawca. Od 1979 r., wspólnie z Jackiem Solińskim, prowadzi Galerię Autorską. Jego obrazy, często oparte na relacji między przedstawieniami twarzy i dłoni, stanowią swoisty jednoosobowy teatr. Traktuje twórczość jako powrót do stanu spontaniczności, by dzięki niej odkrywać człowieka, w całej jego prostocie wyrazu i jednocześnie duchowej głębi. Na początku lat 80. XX w. realizował projekty konceptualne (plakaty - odezwy). Jest autorem kilkudziesięciu wystaw indywidualnych i uczestnikiem wielu zbiorowych. Jego dzieła eksponowane były w różnych ośrodkach w kraju: w Bydgoszczy, Gdańsku, Sopocie, Toruniu, Warszawie, Łodzi, Krakowie, Lublinie oraz za granicą: w Paryżu, Rzymie, Pradze, Tokio i Edynburgu. Otrzymał m.in.: Nagrodę na Biennale Sztuki Sakralnej w Katowicach (1993), Medal za Twórczy Wkład w Kulturę Chrześcijańską (2002), Medal Prezydenta Miasta za szczególne zasługi dla Bydgoszczy (2004 i 2014), Bydgoską Nagrodę Strzały Łuczniczki za wydanie Książki Roku (2005, 2007, 2009 i 2011), Nagrodę Ryszarda Milczewskiego-Bruno „Gaśnica terenowa” (2007), odznakę honorową ”Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2015), Nagrodę Artystyczną Prezydenta Miasta Bydgoszczy (2018), MEDAL 100-LECIA ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI (2018) oraz Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2019).
„ (…) Ludzie na obrazach Jana Kaji zdają się na Opatrzność. I stąd ich spokój, uniesienie nad ziemią, poddanie się silnemu podmuchowi wiatru, a także sile grawitacji podczas spadania. Będąc sobą, egzystując w pewnym odosobnieniu i potrzebie wyciszenia, zarazem nadsłuchują głosów z zewnątrz. Odpowiadają im, grając na prostych instrumentach najbardziej własną, pochwalną pieśń dla życia. (…) Rola artysty jako współbrata i przewodnika, to postawa, która zdaje się być dla Jana Kaji czymś ważnym i przekonywującym. (…) malarz ocala obraz człowieka pragnącego.”
Jacek Soliński
„ (…) malarstwo może stanowić „miejsce teologiczne”, uobecniające - jak w ikonie - to, co święte, lecz również ujawniające postawę samego artysty, zmagającego się z treściami natury religijnej. Wiele obrazów Jana Kaji ma właśnie teologiczny wydźwięk, podąża wręcz ewangelicznymi śladami Chrystusa. (…) Jego realizm pozostaje realizmem uwznioślonym, realizmem poetyckiego niedopowiedzenia. Nie chce bowiem zatrzymywać się tylko na powierzchni kolorów, linii i kształtów. Pragnie wyjawiać własne doświadczenie więzi z Bogiem, by - już artystycznie przetworzone - mogło pobudzać i ożywiać kontemplatywne postawy u innych ludzi, aktywizować ich duchowe praktyki. Jest przekonany, że malarstwo tylko wtedy wywołuje religijnie uniesienia, kiedy ma u swych źródeł określone przeżycie powiązane z wiarą, a oddziałuje tym powszechniej i intensywniej, im jest doskonalsze artystycznie.”
ks. Jan Sochoń
„ (…) W ostatnim okresie dokonała się w tej sztuce jeszcze jedna zmiana; wymiar uniwersalnych symboli ustąpił miejsca poetyce codzienności. Do obrazów Janka wkroczyła rzeczywistość ukonkretniona; zwykłe domowe przestrzenie zostały zaludnione postaciami o rozpoznawalnych sylwetkach i zindywidualizowanych osobowościach, usytuowanymi w przestrzeniach domu, podwórka, pracowni, uchwyconymi w trakcie prozaicznych prac, w chwilach odpoczynku, podczas zabawy z dziećmi. Spokój tych scen, ich wyciszony nastrój, brak napięć, światło i czysty kolor - cały użyty tu repertuar plastycznych rozwiązań, służy afirmacji dnia codziennego, jest przejawem dojrzałego zauroczenia, pięknem świata i wartością życia.„
Piotr Siemaszko
Wystawa czynna do 04.10.2026 r.
